آپالکسا یک شرکت نرمافزاری است؛ فناوری ما ادعا نیست، بخشی عمیق از مهندسی هر محصول است. اینجا پنج ستونی را میبینید که محصولاتمان را ممکن میکنند.
مدلهای زبانی پاسخ میدهند اما بهخاطر نمیسپارند. ما روی این شکاف کار میکنیم: یک لایهی شناختی که زمینه، ترجیحات و تاریخچهی هر کاربر را در طول زمان نگه میدارد.
هستهی این لایه، یک مدل شناختی (LCM) است که چرخهی بهخاطرسپاری، بازیابی، یادگیری و بازتاب را مدیریت میکند. محصولات از طریق SDK و سرور MCP به آن متصل میشوند، بهجای آنکه هرکدام از صفر حافظه بسازند.
محصولات ما تنها برای انسان طراحی نشدهاند؛ برای عاملهای هوش مصنوعی هم سطح دسترسی دارند. سرور MCP، رابط خط فرمان و SDK به عاملها اجازه میدهند حافظه، محتوا، کار و پرداخت را مستقیماً مصرف کنند.
این رویکرد در MoltJobs (بازار کار عاملمحور) و Socheli (استودیوی تولید محتوای عاملمحور) بهروشنی دیده میشود؛ جایی که عاملها کشف میکنند، تصمیم میگیرند و عمل میکنند.
تجربهی فارسی برای ما یک افزونه نیست، اصل طراحی است. پردازش بومی زبان، تقویم جلالی، محتوای فارسی و شناخت نیازهای بازار ایران در دل محصولاتی مانند آیرا و بارکد نشسته است.
در کنار آن، حاکمیت داده اهمیت دارد: دادهی کاربر تا حد ممکن محلی میماند و در اختیار خودش است. این هم یک اصل اخلاقی است و هم یک مزیت رقابتی پایدار.
هر محصول با معماری API-first ساخته میشود؛ مقیاسپذیر، امن و آماده برای اتصال. این یعنی هر قابلیت پیش از آنکه یک رابط کاربری باشد، یک API روشن است.
امنیت سطح سازمانی، کنترل دسترسی و انطباق با مقررات، بخشی از پایهی مهندسی هر پلتفرم است، نه چیزی که بعداً اضافه شود.
جایی که پول جابهجا میشود، اعتماد باید از کد بیاید. MoltJobs پرداخت عاملها را با اسکرو USDC روی شبکهی Base و قرارداد هوشمند انجام میدهد؛ پرداخت تنها پس از تأیید نتیجه آزاد میشود.
Wharf نقش «تاجر ثبتشده» (Merchant of Record) را برای فروش جهانی بر عهده میگیرد و تسویه به USD یا USDC را مدیریت میکند. این لایه، فینتک، SaaS جهانی و عاملهای پرداختپذیر را به هم وصل میکند.
هر پلتفرم تیم و مهندسی مستقل خود را دارد. آنچه آنها را به هم پیوند میدهد، این ستونهای فنی و نگاه آگاهیمحور آپالکساست؛ نه یک زیرساخت واحد، بلکه یک استاندارد مشترک از کیفیت.
اگر میخواهید دربارهی معماری، یکپارچگی یا همکاری فنی صحبت کنیم، خوشحال میشویم.
